She walks in beauty
When we two parted
Toen zich het afscheid
In stilte voltrok
Zorgde uw hardheid
Bij mij voor veel wrok
Bleek, uw gelaatskleur
Nog koeler uw kus
U als verraadster
Voorvoelde het dus
De dauw van de morgen
Sloeg neer op mijn haar
In kilte verborgen
Wat ik nu ontwaar
Geloften verbroken
Lichtzinnig uw faam
Waar u wordt besproken
Besmeurt men uw naam
Men brengt u ter sprake
Wat was ik naïef
Het konkelen raakt me
Wat had ik u lief
Hoe goed ik u kende
Dat wisten ze niet
Nooit, nooit zal het wennen
Dit grote verdriet
In ’t duister ontmoet
In stilte betreurd
U vergat mij voorgoed
Wat viel me te beurt
Stel ik begroet u
Ooit nog een keer
Zeker ontmoet u
Die stilte dan weer
When we two parted
In silence and tears,
Half broken-hearted,
To sever for years,
Pale grew thy cheek and cold,
Colder thy kiss;
Truly that hour foretold
Sorrow to this.
The dew of the morning
Sank chill on my brow—
It felt like the warning
Of what I feel now.
Thy vows are all broken,
And light is thy fame:
I hear thy name spoken,
And share in its shame.
They name thee before me,
A knell to mine ear;
A shudder comes o'er me—
Why wert thou so dear?
They know not I knew thee,
Who knew thee too well:—
Long, long shall I rue thee
Too deeply to tell.
In secret we met—
In silence I grieve
That thy heart could forget,
Thy spirit deceive.
If I should meet thee
After long years,
How should I greet thee?—
With silence and tears.
Het copyright van de oorspronkelijke song berust bij de tekstschrijver.